temizlik şirketi fiyatları ve toplum
at, ya silah ya da her ikisini birden vermek zorundaydı, Böy lece senyör, taleplerini, doğal olarak toprağın yükümlü oldu ğu hizmeder biçimine dönüştürüyordu/''® Bazen, yeni vasji yalnızca bu savaş koşumunu ödemekle yükümlü tutuluyordu aslında ortak bir anlaşmaya varılarak, eşdeğer bir paranın ödenmesi yoluyla da yükümlülükten kurtulma koşulu getirilebili. yordu. Bazen de, savaş ya da çiftlik atının bakımını sağlamak üzere nakit olarak ödenen bir verginin de buna eklendiği olu-yordu. Hatta bazen, öteki tür vergilerin geçersizleşmesiyle, vergi ödemelerinin tümü parayla yapılıyordu. Kısaca, ayrıntıda hemen hemen sonsuz çeşitühk vardı, çünkü örf hubku-nun işleyişi, sıklıkla bölgeye, vasal gruplarma ya da her bir fıefe göre değişen rastlanülardan doğan ahşkanlıkları bettak-laşürmakla sonuçlanmıştı. Tanımlama yaparken, yalnızca temel farklılıklar bir değer ifade etmektedirler.
Almanya, relief yükümlülüğünü, çok erken dönemlerde, hemen hemen yalnızca, çoğu serf kökenli senyörlük görevlilerinin sahip olduğu altdüzey Şeflere getirmişti. Kuşkusuz bu durum. Ortaçağ Alman toplumsal yapısına özgü sınıflarm ve mülklerin hiyerarşikleştirilmesinin en iyi belirtilerinden biriydi.temizlik şirketi fiyatları Elbette ki yankıları çok büyük olacakü. XIII. yüzyıla doğru, hizmetlerin aksamasımh bir sonucu olarak Şeflerden asker toplamak neredeyse imkânsızlaştıkça. Alman senyöt, artık hiçbir şey elde edememeye başladı: Bu durum, devletleı açısından vahim bir güçsüzlük anlamına geliyordu, çünkü fıeflerin büyük bir çoğunluğu ve en varlıldılan doğal olarak
™ Bazı tarihçiler, bu yükümlülüğü, eskiden varolan senyörlerin vasallerini donatmaları geleneği''' açıklamaktadırlar; bu şekilde sağlanan savaş atımn koşumları, söylendiğine göre, söz konu» kişi öldükten sonra geri verilmek zorundaydı. Fakat, sırası geldiğinde oğul da vasal otak kabul edilince, bu geri vermenin artık bir anlamı kalmamışa. Burada önerilmiş olan açUn*-feodabteye özgü yükümlülükler ile yakın nitebkteki öteki şolkümlülükler arasındaki açıl k'*' zerlik hesaba kaoldıgında daha da geçerb oknaktadır. Örneğin, bazı mesleklere grişhaH*®® elde etmek için yükümlü kişinin senyöre yaptığı ödeme mesleğine uygun ataçbr bıçun'®*' oluyordu.
I^^l-Ünıdarlara ve krallara bağlıydılar.
BaO kraUıkları, tam tersine, ara bir aşamada yer alıyorlar-çünkü burada, fıefler hizmet kaynağı olarak hemen hemen lıiçbir şey getirmeyen bir düzeye inmiş olmakla birlikte, kâr Oynağı olarak zenginliklerini sürdürüyorlardı. Bu zenginlik,
(,ef şeyden önce, çok yoğun olarak uygulanan reliefitr saye-jınde elde ediliyordu. İngiltere kralları, XII. yaizydda bunlardan çok büyük miktarda kazanç sağlamışlardı. Fransa’da Phi-lippe Auguste, bu uygulamalar sayesinde, Loire üzerindeki seyrüsefaini denetleme olanağı elde edebileceği Gien’deki istihkâm mevkiini teslim alabilmişti. Sonuçta, senyörlük zih-luvedne göre, veraset vergileri dışında bu küçük fıefler yığınından elde edilmeye değer bir çıkar kalmamıştı. Nitekim, 'S\l yüzyılda, Paris bölgesinde, “çiftlik atı” sağlama yükümlülüğünün, tamamen negatif bir sorumluluk olan senyöre soran çıkarmamak dışında, vasali öteki tüm kişisel zorunluluklardan bağışık kddığımn resmen kabul edilmesi noktasma gelinmemiş miydi? Bununla birlikte, fıefler giderek daha fazla mirasa dönüştükçe, bir zamanlar hak olarak görülen beratın ancak kesenin ağzım açmakla elde edilmesine vasaller daha torlukla razı oluyorlardı.temizlik şirketi fiyatları Tam olarak ortadan kaldırma gücüne sahip olamadıkları yükümlülükleri uzun vadede önemli ölçüde azaltabildiler. Bazı örf kuralları yakuzca mirasçı sıfatlan daha az beHrgin akrabalar için geçerlüiklertni sürdürüyorlardı. Özellikle, XII. yüzyıldan itibaren en üst katmandan en alt katmana dek tüm toplumsal sınıflar içinde geüşen harekete uygun olarak, miktarı her durumda o duruma özgü ko-Şitllargöz önünde tutularak ya da zorlu görüşmeler sonucun-belirlenmiş olan değişken ödemelerin yerine, sabit kade-®elı bir tarifenin düzenliliğinin geçmesi eğilimi ortaya çıkü. k^tfflsa’da sıklıkla görülen bir uygulamadan yola çıkarak, top-elde edilen yıllık gelir değerinin kural olarak benimsemesiyle bir adım daha atılmış oldu: Böylesi bir ölçüt teme
alınınca, para değerindeki değişimlerin etkilerinden de k nılmış oluyordu. Buna karşın, oranların bir kez ve kesin ^3 rak nakit para üstünden belirlendiği yerlerde (en ünlü örne-İngiliz Magne Carta’sıdır), vergiler, XII. yüzyıldan modem çağlara kadar sürekli olarak sabitlenmiş ödemelerin kaçımı, maz yazgısı haline gelen bu tedrici azalmadan nihaî olarak etkilendiler.
Ancak, bu süreç içinde söz konusu rastlanasal haklara duyulan ilgi, veraset sorununa ilişkin kavramları kökten değiştirmişti. Parage (Ocak Birliği) kurumu, fıeften kaynaklanan hizmederi sürdürüyorsa da, relief t^n elde edilen karlan azalıyordu; çünkü relief, ilk fıefın senyörüne doğrudan bağlanan tek grup olan ailenin en büyüğünün soyundan gelenler ara-smda mal eldeğişdrdikçe alınan bir vergiydi. Malî kârdaki bu azalma hizmetierin geriye kalan her şeyden daha fazla önem taşıdığı süre içinde kolaylıkla kabul edilirken, hizmetlere atfedilen değerin azalmasından itibaren dayanılmaz gibi görünmeye başladı. Fransa’daki baronlarca talep edilmiş ve kendisi krallığın en büyük senyörü olan kral tarafından büıük bir olasılıkla hiçbir güçlükle karşılaşmaksızın çıkanhnış ilk yasa, 1209’da bir Capet krah tarafından ilân edilen ve feodal sistemi etkileyecek olan ocak kurumunun ilgasına ilişkindi. Kesin bir biçimde kabul edilen uygulamamn bir parçası haline gelmiş olan fiefın parçalanmasını yürürlükten kaldırmak hiçbir biçimde söz konusu değildi. Fakat, bundan böyle her bir parça, herhangi bir aracı olmaksızın, doğrudan ilk senyöre bağlı hale gelecekti. Gerçekte de, Phüippe Auguste’ün “kurumu’na büyük bir sadakatle bağh kalınmış gibi görünmemektedir. Bir kez daha, aile hukukunun esld gelenekleri, tümüyle feodal ilkelerle çatışma içine girmişti: Fiefın parçalanmasım zorunlu kılan bu ilkeler, şimdi de, bu parçalanmanın sonuçlarının sov dayanışmasına zarar vermesini önlemeye çabşıyorlardı. Yiu^ de, parage kurumu yavaş yavaş ortadan kalkü. Fransız aris-
